Πέμπτη, Μαΐου 31, 2007

Do we?


Στην αρχή της χρονιάς όταν σκεφτόμουν αν θα επιχειρούσα ή όχι να μπω στην διαδικασία της διδασκαλίας χάρη σε μια ευκαιρία που μου δινόταν είχα αναλογιστεί πολύ το θέμα της ευθύνης μου. Το μάθημα που θα έκανα ήταν το "Ανάπτυξη εφαρμογών σε προγραμματιστικό περιβάλλον" ή απλά, βασικές αρχές προγραμματισμού που διδάσκεται στα παιδιά της γ' λυκείου που ακολούθησαν την τεχνολογική κατεύθυνση. Σκεφτόμουν, λοιπόν ότι δεδομένης της ανύπαρκτης εμπειρίας μου σε διδασκαλία η ευθύνη ήταν μεγάλη. Γιατί δεν ήταν απλά ένα μάθημα μα ένα πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα που θα έκρινε το επαγγελματικό μέλλον ανθρώπων.
Παρ' όλα αυτά αποφάσισα να εμπιστευθώ τον εαυτό μου και την αγάπη που έχω για αυτά τα διαβολοκούτια :Ρ . Εξ' άλλου κάποιες φορές το μεράκι υποκαθιστά ως ενός σημείου την εμπειρία. Όλη η χρονιά λοιπόν κύλησε ομαλά. Ωστόσο, δεν περίμενα ότι αυτή η αίσθηση ευθύνης θα παρέμενε ως υπολανθάνων άγχος με σταθερή ένταση κατά τη διάρκειά της. Θα έχω καλύψει τα πάντα; Θα μπορέσω να τους τα μεταδώσω σωστά; Θα τους κάνω να μοιραστούν το πάθος μου για το αντικείμενο; Ή θα είμαι ο λόγος κάθε φορά που πλησιάζουν υπολογιστή να τους έρχεται αναγούλα;
Σήμερα, λοιπόν, ήρθε η μέρα της χαλάρωσης - λύτρωσης. Όχι από όλες τις πλευρές μα τουλάχιστον από την πιο τυπική: αυτήν της εκτενούς ανάλυσης των σχετικών με τα θέματα που μπήκαν τελικά στις εξετάσεις. Και ειλικρινά έφυγε ένα βάρος από πάνω μου πολύ μεγάλο. Βεβαίως, σε πολλά έχω αποτύχει. Σίγουρα δεν τους έκανα να το αγαπήσουν. Και ούτε μπόρεσα να κάνω τους αδύνατους μαθητές να σημειώσουν σημαντική βελτίωση. Πολύ φοβάμαι πως ούτε καν για μικρή βελτίωση πρόκειται. Όμως, είμαι ικανοποιημένος από την προσπάθειά μου να κρατήσω τις ισορροπίες ανάμεσα στον μεταφορέα στεγνών γνώσεων(μπλιαχ) και του ανθρώπου που νοιάζεται, προσπαθεί να ψυχολογήσει ξεχωριστά τον καθέναν και να τον πλησιάσει σαν να είναι άνθρωπος και όχι ένα μηχανάκι που διαβάζει για να δώσει εξετάσεις και τέρμα.
Πάντως, είναι πιο δύσκολο από ότι νόμιζα όταν ήμουν εγώ στα έδρανα το να ξεπεράσεις το σύστημα και να κάνεις το μάθημα να είναι ουσιαστικό για την παιδεία κάποιου. Την παιδεία με την πνευματική έννοια...Βέβαια, αυτό που πρέπει να αναρωτηθεί κανείς είναι πώς φτάσαμε η παιδεία να έχει και άλλες έννοιες πλην της πνευματικής. Και να τραγουδιούνται στίχοι όπως " we don't need no education...".Γιατί όντως κανείς δεν χρειάζεται την "παιδεία " όπως είναι σήμερα...

5 σχόλια:

Sourotiri είπε...

Εγω παλι γιατι πιστευω οτι ανταπεξηλθες και το μονο σου προβλημα ηταν την πρωτη φορα; Και λογικο, αν σκεφτουμε οτι δεν ησουν καν μαθητης αυτου του μαθηματος...

>Lina είπε...

αν δεν διδαχτείς σωστά, δεν πρόκειται να αλλάξεις εύκολα τον τ΄ροπο διδασκαλίας. Εγώ διδάχτηκα δασκαλοκεντρικά, και μου είναι δύσκολο να μη διδάσκω ασυνείδητα έτσι.

ενα συκγεκριμένο είδος παιδείας δεν το χρειαζόμαστε. είναι αυτό που σε βάζουν να υιοθετησεις απόψεις, πολιτικές ιδέες, μέχρι και συγκεκριμένο τρόπο να κάνεις καθημερινά πράγματα.

Από κει και πέρα μπλουμπίουουουου, ένα παιδί λυκείου δνε αλλάζει διάθεση απέναντι στα "μαθήματα", αυτό μπορέι να γίνει μόνο στο δημοτικό.

Merawen είπε...

Μια χαρά ήσουν καλέ μου Mpiou και τα παιδιά σίγουρα πήραν αυτά που έπρεπε, άν κάποιο δέν έγραψε δέν πρέπει να χρεωθείς εσύ αυτή την αποτυχία!!!
Είμαι σίγουρη οτι όλα θα έχουν τις καλύτερες εντυπώσεις...κάποια απο αυτά ίσως και τις κάλλιστες -γκούχουγκούχου- κυριε Ρομπέν...(κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!!!) :-p

Merawen είπε...

Λοιπόν, πώς το βλέπεις;;;
Πάς και για Blogger of the next year???
Γράψε κανένα ποστ ρεεε!!! :-)
*Φιλάκιααα*

Ανώνυμος είπε...

徵信社,尋人,偵探,偵探社,徵才,私家偵探,徵信,徵信社,徵信公司,抓猴,出軌,背叛,婚姻,劈腿,感情,第三者,婚外情,一夜情,小老婆,外遇,商標,市場調查,公平交易法,抓姦,債務,債務協商,應收帳款,詐欺,離婚,監護權,法律諮詢,法律常識,離婚諮詢,錄音,找人,追蹤器,GPS,徵信,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信社,徵信,徵信社,尋人,偵探,偵探社,徵才,私家偵探,徵信,徵信社,徵信公司,抓猴,出軌,背叛,婚姻,劈腿,感情,第三者,婚外情,一夜情,小老婆,外遇,商標,市場調查,公平交易法,抓姦,債務