Κυριακή, Αυγούστου 10, 2008

Τέλος εποχής


Τα χρόνια πέρασαν (κλισέ) και πολλά έγιναν.Ακόμη περισσότερα δεν έγιναν (ακόμη).Το σίγουρο είναι ότι δεν έχω δικαίωμα να παραπονιέμαι.Ήταν ευχάριστα χρόνια.Χρόνια στα οποία ζούσα με την (ψευδ)αίσθηση ιδανικών.Νομίζω πως έχτισα ισχυρές αναμνήσεις.Και αν μη τι άλλο,το μόνο που καθορίζει το είναι μας είναι οι αναμνήσεις μας.Ήρθε η ώρα,βέβαια,να υπηρετήσω την πατρίδα...Πατρίδα;Την τελευταία φορά που τσέκαρα είχα μόνο μία καταγωγή.Είμαι άνθρωπος.Ούτε Έλληνας,ούτε και κανένα άλλο χαριτωμένο ταμπελάκι.Αλλά κανείς δεν με ρώτησε,οπότε σκύβω το κεφάλι γιατί δεν έχω τα κότσια να αντιδράσω με πράξεις.Θα το κάνω,όμως, (ωχ,αρχίσαμε τα "θα") μόλις τελειώσω τη θητεία μου.Θα φύγω,επιτέλους,μιά και καλή.Είπα πως δεν έχω παράπονο.Είπα ψέμματα.Πνίγομαι σε αυτόν τον τόπο.Δεν αντέχω άλλο την αθλιότητα που βλέπω γύρω μου και που ολοένα με καταπίνει μέσα της,με αφομειώνει.Πρέπει να φύγω όσο είναι καιρός.Κι αν με πιάσει νοσταλγία για αυτή την πατρίδα;Τότε θα ξέρω πως άργησα να φύγω.Και όποιος δειλό με χαρακτηρίσει ας σκεφτεί πρώτα την ιστορία με τον γορίλλα.Αυτόν τον έρμο που μετά από χρόνια σε κλουβί τον αφήσαν ελεύθερο κι αυτός δεν το κούνησε ρούπι.Μας δώσαν κλουβιά και τα είπανε πατρίδες...Πάω να φυλάξω μήπως μπουκάρει κανένας στο κλουβί.Να τον αποτρέψω πριν μπει.Χάρη θα μου χρωστάει.Να ένα κίνητρο και για αυτό...

4 σχόλια:

Marina είπε...

Αν η Ελλάδα σε πνίγει, να φύγεις. Να πάς σε άλλα μέρη, να δείς, ν' ακούσεις, να δουλέψεις, να αμοιφθείς, να γίνεις άξιος. Και μετά βλέπεις που θέλεις να ζείς.
Try to be cosmopolitan first

eva είπε...

Δε σε ξέρω, αλλά σε νιώθω απόλυτα σε όσα λες..
Πάντα για μένα ήρωες ήταν αυτοί που κατάφεραν να τη σκαπουλάρουν κάπως από μάχες και άλλες φρίκες και να συνεχίσουν τη ζωή τους.

Είναι ένας από τους λόγους που χαίρομαι που γεννήθηκα γυναίκα. Δε θα χρειαστεί να περάσω αυτό το βάσανο.
Κουράγιο!

phlou...flis είπε...

Πράγματι αν νοιώθεις έτσι άσχημα για τον τόπο σου, τότε τι γυρεύεις εδώ. Αν όλοι νοιώθουμε έτσι, να φύγουμε όλοι. Να πάμε κάπου αλλού. Να φύγουν αυτοί να ρθουν εδώ. Τράμπα να γίνεται. Αλλά κι εκεί που θα πάμε, με χρόνια με καιρούς πάλι θα θέλουμε να φύγουμε γι ...αλλού.
θαρρώ πως αυτή δεν είναι λύση. Εδώ,θα μείνω και θα το παλέψω. Οπως κάνουν και οι άλλοι, όπως κάνουν παντού.
καλημέρα

hamomilaki ♂ είπε...

Κι αν αυτή η πατρίδα σ' απογοηεύει, ίσως όπως τους περισσότερους από μας, χρέος όλων μας είναι να προσπαθήσουμε να βάλουμε ένα λιθαράκι να την κάνουμε πιο ... γοητευτική.

Χρόνια Πολλά, μη σε παίρνει από κάτω.
Κράτα την ελπίδα σου ζωντανή, σήμερα η ελπίδα ξαναγεννήθηκε.